یکشنبه 25 مرداد‌ماه سال 1383

خدا یا به تو پناه می برم .

خدا یا به سوی تو میایم

خدا یا می سو زم.

خدا یا عشق حتی عشق نزدیک ترین کسانم مکدر شده است.

خدا یا آسمان آمال و آرزو هایم تیره و کدر شده است.

به تو پناه می برم .تو کمکم کن نجاتم ده جز تو کسی را ندارم و راستی جز تو کسی را ندارم .

نمی توانم به هیچ کس اطمینان کنم نمی توا نم به امید هیچ کس زنده بمانم.

دلم از همه گرفته .

خدا یا خسته ام با ان که همه مرا خوشبخت و موفق تصور می کنند.با آنکه به سوی مهمترین ماموریت ها می روم.

با این که باید شاد و خندان باشم ولی چقدر افسرده و محزونم .حتی نمی توانم گریه کنم.آه بکشم ....

خدا یا به تو پناه می برم .تو نجاتم ده .من به کمک تو محتاجم و هیچ کس جز تو قادر نیست که گره مرا بگشاید.

                                                                                                        

                             

                                                                                                                                                                                                                      (دکتر چمران)

یکشنبه 11 مرداد‌ماه سال 1383
ای نور و روشنایی وحشت زدگان در تاریکی ها
ای آگاه به بیچارگی و ناتوانیم
ای دوست دلهای صادقان
با من آن کن که تو شایسته آنی
وببخش کسی را که جز دعا مالک چیزی نیست
رحم کن کسی را که سرمایه اش فقط امید است
 و سلاح و زادو برگش فقط گریه.
                                                   (بخشی از دعای کمیل)