X
تبلیغات
زولا
چهارشنبه 30 آذر‌ماه سال 1384

چه انتظار عظیمی

همه منتظرند

این انتظار بر همه باریده است

ابر ها کنار نمی روند

حتی در شب

او آمده است

پشت این درهاست

در های همیشه بسته اما تنها برای او

ستاره ها هر شب اشاره به حضورش می کنند

ولی باز هم ابر ها

تیره و ...

همه منتظرند

اما کسی درها را باز نمی کند

من باور دارم

پشت همین در است

ولی من هم ...

کمک کن تا چشمانم را باز کنم

                                          من منتظرم

شنبه 26 آذر‌ماه سال 1384

می گویند پشت دریا شهری است

قایقی باید ساخت ...

ولی ...

شنبه 26 آذر‌ماه سال 1384

 

 

یا راضی به حق رضا

                     عجل علی ظهور الحجه

سه‌شنبه 22 آذر‌ماه سال 1384

 

اینک چنان در وجود بی حضورت غرقم که جز سایه ای محو از دیگران نمی بینم

تنها وقتی سر به آسمان بلند می کنم می توانم دور دست ها را ببینم

شاید بری اینکه تو ستاره ای و  دردور دستها ی آسمان

من در دلم و در آسمان که هر دو جایگاه توست زندگی می کنم

و پیوسته می گردم در دنیای کوچک اما بی نهایت خود

به دنبال رد پایی از تو

تا شاید قدم به جای پای تو گذارم

و از این مه غلیظ و دلگیر بیرون آیم

نشانت را می جویم

                                                   من منتظرم

دوشنبه 21 آذر‌ماه سال 1384

تا حالا عکس ها رو خوب دیدید درست مثل خود ما هستند یعنی اگه کسی ببینه میگه فلانیه ...ولی اون که نیست !

مدتیه که منم عکس شدم , آره عکس . خیلی شبیه خودم هستم ولی ... نیستم .در س می خونم چون ...همیشه در حال درس خوندن بود .کار می کنم چون ... میکرد .می خندم چون ...خلاصه زندگی می کنم چون تا وقتی نفس می کشی زنده ای .

ولی از عکس بودن خسته شدم ,همیشه باید این ژست و حفظ کنم .

ولی چی شد که اینطور شد

کی می شه دوباره خودم بشم مثل گذشته زنده واقعی برنشاط , زندگی رو دوست داشته باشم و ...

ولی می دونم , می دونم چرا انگیزه ای نیست , شما هم میدونی ...

پس بیا , زودتر ...

بیا تا زندگی ارزش زنده بودن را داشته باشه ...

                                                      من منتظرم

یکشنبه 20 آذر‌ماه سال 1384

کسی از عمق سراب مرا خواند

در اوج جوانی و شور و عشق من

کسی با دستانی مهربان حریری از رویا بر چشمانم کشید

و رفت ....

کسی با نیستی خود تمام هستی مرا گرفت...

 

ببخش اگر گفتم نیستی

می دونم شما همیشه هستی منم که توان دیدن ندارم .

                                                        من هنوز منتظرم

یکشنبه 20 آذر‌ماه سال 1384

امروز تموم شد و هیچ اتفاقی نیافتاد

ولی فردا

حتما یه روز بهتره شاید فردا شما رو ببینم

حداقل می تونم امید وار باشم

 

من ره به خلوت عشق هرگز نبرده بودم

پیدانمی شدی تو شاید که مرده بودم

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384

کسی که مثل هیچ کس نیست
من خواب دیده ام که کسی میا ید
من خواب یک ستارهء قرمز دیده ام
وپلک چشمم هی میپرد
وکفشها یم هی جفت می شوند
 و کور شوم اگر دروغ بگویم
من خواب آن ستارهء قرمز را وقتی که خواب نبودم دیده ام
کسی میا ید
کسی میا ید
کسی دیگر
کسی بهتر
 کسی که مثل هیچکس نیست .مثل پدر نیست .مثل مادر نیست
ومثل آنکسیست که باید باشد
 وقدش از درخت های خانهء معمار بلند تر است
وصورتش...
چرا من اینهمه کوچک هستم که در خیابانها گم می شوم
چرا پدر که اینهمه کو چک نیست ودر خیابانها هم گم نمی شود کاری نمی کند
که آنکسی که بخواب من آمده ست . روز آمدنش را جلو بیاندازد
کسی میا ید
کسی میا ید
 کسی که در دلش با من است
 و در نفسش با من است
و در صدایش با من است
 کسی میا ید
 من خواب دیده ام...
                                                         من منتظرم

 

جمعه 18 آذر‌ماه سال 1384

 امروز می تونه یه روز خوب از زندگیم باشه

 چون یه روز از این انتظار گذشته و به شما نزدیکتر شدم

 ولی فردا

 روز خوبی نیست

 چون شروع یه انتظار دیگه است

 کاش این فردا با روزای دیگه فرق داشته باشه

 کاشکی فردا همون جمعه موعود می بود ...

                                      من هنوز منتظرم

پنج‌شنبه 17 آذر‌ماه سال 1384

مدتهاست وقتی تنهام این شعر را با خودم زمزمه می کنم وهر بار به این فکر میکنم که آیا منو واقعا می بینید , یعنی تا حالا شده نگاهی بهم کنید !!!

 نمی دونم  از کدوم ستاره می بینی منو 

 چشماتو می بندی یا دوباره می بینی منو

 پر بغض جمعه های ناگزیر و بی صدا

 خیلی خسته ام باورم کن دنیا زندونه برام

 تو همون حس غریبی ....

                                                                   من منتظرم...

سه‌شنبه 15 آذر‌ماه سال 1384

باز می خوام بنویسم

      برای دلم و برای شما

می دونم شروع خوبی نیست ولی جز شما به کی می تونم بگم ,

 از غم دوست در این میکده فریاد کشم

                    داد رس نیست که در هجر رخش داد کشم

داد و بیداد که در محفل ما رندی نیست

                    که بر او شکوه برم داد ز بیداد کشم